Fikrin geliş biçimi çok ilginç aslında. Minibüste giderken uyuya kalmışım. Rüyamda mağaradaydım ve bir şeyleri gizlemekle meşguldüm. Sonra minibüs bir kasisin üzerinden geçerken gözüm açıldı. Rüya gitti tabi. Neyi saklıyodum neyi saklıyordum derken sonunda aklıma geldi. Gerçekten çok ilginç.

Günümüzde bilgisayarda veriler sabit disklerde tutuluyor. Kapasitelerine göre acaip fiyatlar veriyorsunuz. Bir de haricileri var, ama en büyük zorluk arşiv için. Odalar dolusu sabit disk oluyor.

Alternatif-1

Verilerin bitlere(0,1) çevirildiğini düşünürsek, bu bitleri su damlalarında saklayabilir miyiz? Suyu iletkenliğinden faydalanarak bilgileri suyun içinde depolayabilir miyiz? Molekülleri işaretlemeyi başarabilirsek ilk aşamayı geçmiş oluruz. İkinci aşama ise verilerin hangi molekül sıralarıyla tuttuğunu belirleyecek tablo var. Bunun için suyun içine karıştırılan farklı moleküller kullanılabilir.

Ne yarar sağlar?

- Sabit disk hantallığından kurtulmuş oluruz.

- İnternet altyapısı için okyanus altına kablo döşemeye gerek kalmaz. Okyanus üzerinden trasfer yapılır.

- Düşük maliyetli.

Günün birinde birisi bu fikri gerçekleştirirse, ismine Damlacık Teoremi desin:)

Eğer 200 GB’lık sabit diskinizin Windows altında neden 186 GB olarak göründüğünü bir kez olsun merak ettiyseniz, siz de bu olgudan payınıza düşeni almışsınız demektir. Ancak sabit disk üreticilerinin cihazların paketlerine hatalı bilgi yazdıklarını düşünmek yanlış olur. Genellikle hem Windows’un hem de üreticilerin haklı olmaları ile sonuçlanan bu sorun, aslında tamamen kullanılan hesaplama yöntemleri ile ilgili. Yani bir depolama cihazı alırken üzerinde ne kadar veri saklayabileceğinizi öğrenmek için mutlaka hesap yapmalısınız. Sabit disk üreticileri cihazların kapasitesini tamamen fiziksel değerleri kullanarak hesaplıyorlar. Buna göre, bir Gigabyte 1.000.000.000 Byte yani kısaca 1.0003 Byte’a denk geliyor. Ancak Microsoft gibi bir yazılım üreticisi için bir Gigabyte 1.073.741.824 Byte yani kısaca 1.0243 Byte anlamına gelir.